سلام ... به کی سلام می کنم ؟ به تو که هیچ وقت نمی آی به این دفتر کهنه ی پر از گلایه سر بزنی ؟ ولی خب شرط ادبه که بهت سلام کنم ... الان که دارم این پستو می زنم یه شب خیلی قشنگه که دوباره ماه تو آسمونه ... بازم ماه کامله ... اما هنوز اون رنگ زرد خوشگلشو نداره ... که من و یاد ... بذار این یه راز بمونه که منو یاد چی میندازه ... یادش به خیر اون شبایی که ماه کامل بود ... یادش به خیر او روزایی که تو ماه من بودی و مال من ... منم خورشید تو و مال تو ... مهتاب روزای گذشته! اون همه عشق کجا رفته ؟ نگو از اول هیچ عشقی نبوده که باور نمی کنم یه ساله دارم با خودم کلنجار می رم اما هنوز نتونستم باور کنم که دوستم نداشتی و اومدی ... نه تو اونقدر نامرد نیستی که بخوای اینقدر عذابم بدی ... مگه دل آسمونیا از جنس آسمون نیست ؟ مگه تو از آسمون نیفتادی رو زمین خشک دلم ؟ مگه خودت نگفتی تو مهتابی و منم آفتابت باشم ؟ آره رسم زمونه اینه که هیچ وقت آفتاب و مهتاب نمی تونن کنار هم باشن اما من فقط دلم به شبا خوشه که یه نگاه به آسمون بندازم و ماه و ببینم به این امید که شاید تو هم هنوز یه نگاهی به این غربت زده بندازی  ... لعنت به هر چیزی که مانع کنار هم بودن ما میشه ... به خدا قسم دیگه دارم کم میارم چرا نمی خوای باور کنی که دیگه تحملم داره تموم میشه ؟ تا کی باید صبر کنم وقتی فقط به بودنت راضیم ؟ نمی دونم تو این یه ماهی که قراره تنها باشی چه کار می کنی ؟ از همین الان نگرانتم ... آره اینم از حماقتمه که هنوزم منتظرتم ... نمی گم برگرد ... خودت می دونی که هیچ وقت التماست نکردم هر جور خودت راحتی سعیمو می کنم که بتونم دووم بیارم کاش تو هم بیای و کمکم کنی ....... ( عزیزای من اگه می خواین نظر بدین برین پست قبلی این پست فقط واسه مهتابه! )